Γιατί Είναι Τόσο Δύσκολο να Αλλάξουμε; Το Νέο Μονοπάτι

Αλληγορικές Ιστορίες Ψυχοθεραπείας.

Υπήρχε ένα μονοπάτι που οδηγούσε στην κορυφή του βουνού. Ήταν παλιό, πατημένο από χρόνια βήματα. Στενό, μακρύ, γεμάτο πέτρες που ήξερες πού βρίσκονται. Άβολο, κουραστικό, μα γνώριμο. Δεν σε εξέπληττε ποτέ —

σε ταλαιπωρούσε με τον ίδιο, προβλέψιμο τρόπο.

Κάθε φορά που ξεκινούσες να ανέβεις, το σώμα σου ήξερε τη διαδρομή. Τα πόδια παραπονιούνταν, μα δεν αμφέβαλλαν. Ήταν ο δρόμος που «έτσι γίνεται».

Κάποια μέρα όμως στάθηκες και κοίταξες λίγο πιο δίπλα. Δεν υπήρχε μονοπάτι εκεί. Μόνο αγριόχορτα, θάμνοι και χώμα παρθένο. Και μια αίσθηση — όχι βεβαιότητα — πως από εκεί η κορυφή ίσως ήταν πιο κοντά.

Το καινούργιο μονοπάτι δεν είχε σημάδια. Δεν είχε πατήματα άλλων. Έπρεπε να το ανοίξεις με τα χέρια σου. Να σκύψεις, να τραβήξεις κλαδιά, να λερωθείς, να κοπείς ίσως λίγο.

Στην αρχή αμφέβαλλες. «Γιατί να μπω σε τέτοιο κόπο; Το άλλο το ξέρω». Κι όμως… το ήξερες: το παλιό σε πήγαινε στην κορυφή εξαντλημένο.

Το καινούργιο ήθελε κόπο διαφορετικό. Όχι τον κόπο της επανάληψης,αλλά τον κόπο της δημιουργίας.

Κάθε βήμα άφηνε ίχνος. Κάθε μέρα το άνοιγμα γινόταν λίγο πιο καθαρό. Δεν ήταν εύκολο — ήταν όμως ζωντανό.

Και όσο εσύ επέμενες,το παλιό μονοπάτι άρχισε να χορταριάζει. Σιγά σιγά οι πέτρες του σκέπασαν από βρύα. Οι στροφές του ξεχάστηκαν.

Όχι γιατί το κατέστρεψες. Αλλά γιατί έπαψες να το περπατάς.

Και μια μέρα, χωρίς να το καταλάβεις,

η καινούργια διαδρομή έγινε ο δρόμος σου.

Πιο σύντομος. Πιο ξεκούραστος. Όχι επειδή δεν είχε κόπο — αλλά επειδή ο κόπος του είχε νόημα.

Και η κορυφή; Ήταν η ίδια. Μόνο που εσύ έφτασες αλλιώς.

#θεραπευτικήδιαδικασία #ψυχικήωρίμανση #εσωτερικήεργασία #ψυχοθεραπευτής #ψυχοθεραπείαΑθήνα #νέοξεκίνημα #σταυροδρόμι #επιλογές #αλλαγήσυνηθειών #ξεβολεύομαι #comfortzone #newpath #lettinggo #growthmindset #ψυχοθεραπεία #ψυχικήυγεία #αλλαγή #προσωπικήανάπτυξη #αυτογνωσία #όρια #σχέσεις #ανθεκτικότητα

---

Αν θέλεις να λαμβάνεις νέα άρθρα, μπορείς να εγγραφείς στο newsletter εδώ.